nie zostawiłeś śladu na skórze

otwierasz mi dłonie kiedy słońce się dopala
- nie wiem co należy do mnie

mogę spodziewać się wszystkiego
tylko nieobecność mierzy wzrokiem

godziny coraz dłuższe
rzucają cienie

ktoś mógł

przemknąć przez myśl jak spłoszone zwierzę
gubiąc szelest

ale drzewa znają jeden język
- niemych

- nic nie zrozumiem
a nie odpowiem ci ciszo gdy jesteś tak nikła

Emilia Chmielecka - 22 sierpień 2021

nikt nie powiedział że nie będzie bolało*

(smutek i zatrzymany zegar są tym samym)

kiedy świat wraca do oczu łapię powietrze
wyczuwam ręce czy wiedzą co robić

choćbym nawet była - nie jestem
choćby istniał ogień - nie parzy

(mam nadzieję że gwiazdy gasną raz

raz idziemy w ciemność by się jej przytrafić)

dłoń nie zapomni gdzie najcieplejsze jest ciało
a sen nie wyręczy
życia

w dotykaniu
__________________________
* Zainspirowane "Bursztyn i pieprz" 29 czerwiec 2021

Emilia Chmielecka - 29-30 czerwiec 2021

resztę oddaj (s)tworzeniom

 dotykać tylu ważnych rzeczy
a czuć jedynie mrowienie palców
o 6 rano

sen paruje na szybach
lecz nie chce skończyć się w głowie
czas

nie zmienia świata
ludzie od zawsze potrafią to robić
niezauważalnie

dlatego bądź mądry i pisz
byle kłamstewka
rzeki
i czerp tę wodę gołą ręką

a jeśli chcesz ukryć bliznę
zostaw ją na wierzchu

niech śmieje się za dnia
nocą zaciska wargi
zjada swój głód

rzucając okruchy tylko dla gołębi

Emilia Chmielecka - 14 maja 2020

let's

nie czytaj mi prawd o chorobach
informacji na murze
myśl mam chłonną
wyciągniętą z brudnej wody
nie oddzielę zmysłów od wymysłów

możemy odpuścić sobie wszystko
na koniec
uprościć rozrachunek

ale póki co nasłuchuję skrzypienia zamykanych oczu
wyobrażam sobie dłonie pełne powietrza
gdy stoję bez tchu
kształty przybierają swoją nocną postać
przepuszczają ciemność przez palce

i trzeba rozebrać się przed tobą z każdej warstwy skóry
myśleć że tak jest normalnie

Emilia Chmielecka - 01 kwiecień 2016