(z dedykacją dla J.W.)
Potrzebuję dłuższych wieczorów
- jesiennych, z deszczem, albo
zimowych - niekończących się.
Kadzidełka już kupiłem - sporo.
Chłodne wieczory są przeciwne
ciągłemu ocieplaniu - w sumie
od zimy dotarliśmy do upałów.
Wiem gdzie kupić twój zapach
- będzie się tlił, przy Faktach,
gdy nie będzie miał kto zdjąć
karbonowych okularów z nosa
i kiedy spłynie policzkiem łza.
02 sierpień 2022
Stół, krzesła - jedno w meandry, liście i kwiaty,
drugie w bliżej nieokreślone geometryczne wzory*
Puste, jak hak w przedpokoju i srebrna ramka
- czyste bezduszne szkło, bez sceny z bajki.
Serce zwalnia, łuski odpadają z ciała,
dłonie nie leczą odradzających się ran.
Łóżko zostało w pozycji embrionalnej
i nawet echo zamilkło w naszym kącie.
Paranoja nie umarła i ma się dobrze.
Powietrze zgęstniało, sufit się obniżył,
a i tak zbyt wiele jest wolnej przestrzeni,
którą nie tak dawno dzieliliśmy przez dwa.
Czas spryciarz zaciera ślady obecności.**
Bezkrwawa rewolucja zawiodła…***
Dom pożarł już samego siebie.
__________________________
* "Kawa, róże i miłość czystsza niż stal" 17-23 cze. 2022
** "Dom modliszka" 2007
*** "Dom modliszka (remake)" 29 się.- 01 wrz. 2015
20 lipiec 2022
Czy poszedłbym ponownie tą drogą,
gdybym znał ostateczne rozwiązanie?
Nie tylko byłaś rozpalającym ogniem,
ale powietrzem, wodą i ziemią po której
chciałem stąpać każdego kolejnego dnia.
Pozostała próżnia i suchość w gardle.
Obrazy wiszą dziś w każdym z miejsc,
które widziały nasze splecione dłonie.
Mandarynki straciły smak i boję się
odwiedzających to miasto pociągów.
Była w nich nadzieja - nawet w tym
ostatnim, tuż przed oberwaniem chmur.
17 lipiec 2022
pod wezwaniem Filipa i Victorii
Azjo coś niemal pojednała się z Europą,
gdyby nie złowrogie szczyty niepokonane.
Na ziemi dalekiej od rodzinnych podwórek,
gdzie duchy prehistorycznych gadów i płazów,
gdzie chaty kryte strzechą, wiatraki i stare zamki.
Magnolie przekwitły, róże schną, tylko liliowce
cierpliwie jeszcze czekają niedomkniętych spraw.
Miał być dom i bezcenna perła w brzuchu matki.
Zostały tylko nowe gwiazdozbiory, odkrywane
pomiędzy licznymi zmysłowymi pocałunkami.
15 lipiec 2022
Wspomnienia nie bledną
- cichną nieco, po kolejnych
dawkach Pramolanu.
Fotografie zamknąłem
na cztery patentowe zamki
- na każdy miesiąc po jednym.
Najpierw wyprałem ręczniki,
pościel i koc - ten z plamką.
Gdzieniegdzie zapodział się
włos w kolorze blond.
W zamrażarce, wciąż czekają
skrzydełka z kurczaka i indyka
na rosół, którego nie ugotowałaś.
Ale mam kwiaty - te same,
co zawsze pozwalały mi dbać,
by mogły piąć się do słońca.
W kalendarzu jeszcze nie ma
pierwszych kropel jesieni,
a ja stąpam po kruchym lodzie.
13 lipiec 2022
Nie zobaczyłaś jeszcze kwitnących róż,
drugiego brzegu zalewu, a na Wietrzni
nie zeszliśmy do najgłębszej dziury.
Wieczór z melisą i skórką pomarańczy.
Zegar spogląda na kalendarz z autografem
i zlicza demony przysłaniające kolejne doby
w ciszy, bez porannego pocałunku.
07 lipiec 2022
(z dedykacją dla J. W.)
nie cofnę wypowiedzianych słów
nie odwrócę biegu zdarzeń
[...]
rozmowy bez cukru jak czarna gorzka kawa
innym razem kilka przejrzystych słów
J.L. - "o mały włos" - 2022
Stół, krzesła - jedno w meandry, liście i kwiaty,
drugie w bliżej nieokreślone geometryczne wzory,
i ramka - srebrna. W niej chwila, gdy już było jasne,
mimo że to pożegnanie, a za nim niebo długiej nocy.
Wytrawna kawa nie zawsze smakuje tak samo.
Przejdźmy do wina o którym jeszcze nie pisałem,
do pocałunków i ramion splecionych dłońmi,
do ust otwartych, spoconego noska i… (nie napiszę).
Słowa wierszy układają się bez jakiejkolwiek woli.
Róże kwitną, a w miejscu wspomnień rośnie las.
Nalewka z liści geranium leczy najstarsze z ran
- jaśmin nie tylko zdobi filiżanki zielonej herbaty,
ale wije się pomiędzy aromatem kadzidełek i świec.
Pochylony Budda siedzący na pniu i kwiat lotosu.
Poczęcie miłości rodzi się niezależnie od nas.
Ktoś zawsze stanie w poprzek wybranej drogi,
ktoś wbije zardzewiałe ostrze noża pomiędzy żebra
utrzymujące płuca - chłonące nowo narodzony wiatr.
Sztylet zgnije, bo powietrze jest czystsze niż stal.
17-23 czerwiec 2022
Nie zrozumie nikt znaków - bladej konstelacji,
amuletu i skomplikowanego przeznaczenia.
W indyjskim stylu, z tłem i akcentem, z tonem
wyraźnym jak pierś i oddech pod nią skrywany.
Ciepłe usta, dłonie splecione, serce przy sercu.
Słońce upadło, księżyc uniósł się ponad głębią
gwiazd, galaktyk i innych niezbadanych ciał.
Lądy zmieszały się. Dekan pod dachem świata.
Niepojęte metafory, w niepojętym wierszu,
napisanym wiecznym piórem przez samo życie.
25-29 maj 2022
Pamiętasz rzekę, brzeg za horyzontem
i most, który sama budowałaś?
Pociąg z przesiadkami, wschód, zachód,
peron nocą, latarenki i blask w oku.
Plany, zobowiązania i odległe granice
do pokonania - co mamy je już za sobą
i te, których jeszcze wiele przed nami?
Dziś pokażę ci strumień, wijący się
pomiędzy ziemią, skałą, korzeniami
i jak on, mimo krętej drogi, razem,
ze splecionymi w węzeł dłońmi iść
przyjdzie nam do przodu, pod wiatr.
Usłyszysz las, ptasie odpowiedzi
i nie bój się północnego wiatru,
nawet jeśli przyniesie błyskawice,
gromy, grad i ochłodzenie…
Dla nas jest tylko kroplą wody
- jałowej - nie będącej nawet łzą.
Złe słowa opadną jak jesienne liście,
a na nich wyrosną piękne bukiety róż.
Złodziej snów nie ma już komu grozić,
bo jest jak wąż połykający własny cień.
W tobie jest nowy ląd na oceanie
- sen i każde z marzeń stały się prawdą.
08-10 maj 2022
Zodiakalne ognie się zmieszały.
Wulkan już nie drży samotnie
wśród śpiących, bezdusznych gór.
Woda wypełniła wąskie szczeliny
uprzednio rozdartej ziemi.
Ziarna na twardej skale - popiół,
a na nim kolorowe kwiaty
i czule pielęgnujące je dłonie.
Będę twoim ogrodnikiem.
Zodiakalne ognie się zmieszały.
Powietrze inne niż do tej pory
przemienia żar w żywy ogień.
Świece płoną w świecznikach,
kadzidełko się tli, usta stykają.
Wiosna wyprzedziła prognozy.
Żonkile i tulipany wystrzeliły
wcześniej niż nigdy dotąd.
Śpij. Będę twoim strażnikiem.
26 luty - 03 marzec 2022
(z dedykacją dla J. W.)
Opera polskiego Bałtyku nie ma scenariusza,
kartek słów i nut - żyje, pulsuje i dźwięczy,
wystawiając na scenie obrazy narodowej tragedii.
Ballady marzeń o państwie czystym jak jeziora
z czasów pierwszych Piastów i wielkiej
jak obfite w żubry bory Jagiellona*
Ocean uniósł pierś, a ja jej dotknąłem,
kamienie na brzegu i zdrowy uśmiech.
Bez fal - Bałtyk był spokojny.
Pociąg to tylko maszyna, ciągnie myśli
od Gdyni po świętokrzyskie źródła.
Umierają wspomnienia i rodzą się plany,
jutro staje się dniem dzisiejszym.
Nie ma dnia i nie ma nocy osobno,
nie ma już jakiegokolwiek sensu inaczej.
Bez fal - Bałtyk był spokojny.
W małej torbie zmieścisz o wiele więcej,
reszta to tylko wspomnienia.
To sny, z którymi będziesz się budzić,
ale będziesz obok - pod ramieniem
Wsiadaj - nie zastanawiaj się nad tym.
__________________________
* "Opera Narodowa" 15 sty. 2008
19 luty 2022
Z nieba padają płatki jaśminu,
za oknem wiatr.
Pociąg płynie, lądy się zbijają
tworząc świat.
W pierwszych wersach brzoza
zaledwie zapuszczała korzenie,
dziś chyli się nad domem,
w którym będziesz Ty i ja.
Stary Bóg tego nie przewidział.
Z nieba padają płatki jaśminu,
za oknem wiatr.
Ogień to tylko ogień,
woda, powietrze i ziemia..
Jak niewiele trzeba, by prawdą
stało się to, co niemożliwe.
Wystarczy tylko uczciwe "tak".
17 luty 2022
Każda modlitwa ma swój "Amen",
a każda bajka równie wyczekiwany morał.*
Księżyc to stary kłamca,
drugą połowę zawsze ukrywa w cieniu,
a ty niemal poddałaś się
taniej grawitacji.
Nie po to zbudowano porty i terminale,
by stać na brzegu. Kolejowe perony,
by tępo podziwiać puste wagony.
Ziemia drży - lądy zbijają się
mieszając różnorodności wspomnień.
Księżyc to stary kłamca,
drugą połowę zawsze ukrywa w cieniu.
Niech płynie na łonie wolnej nocy,
udając jedną z wielu gwiazd na niebie.
Nasz dom wydrapałem w twardej skale.
__________________________
* "Sztuka tworzenia – Projekt Jeronimo" 25 maj 2013
12 luty 2022
(z dedykacją dla J. W.)
Gdy od północy wieje wiatr,
a pociąg kołami bije w tory,
czuję Bałtyk we włosach
i dłonie zapamiętujące
rysy mojej twarzy.
Kołnierz nie pachnie już
bladym jaśminem,
a w kieszeni trzymam
rękawiczki na chłodne dni.
Kolejna data w kalendarzu
- pół tysiąca kilometrów
poniedziałkowych myśli.
Gdy od północy wieje wiatr,
a pociąg kołami bije w tory,
Nowe Miasto nie zaśnie
bez lampki czerwonego wina.
Idzie sztorm - atrament rozlany.
12 luty 2022
Nie jestem czarodziejem,
który będzie sny kolorował.
Nie sprawię, by dom wyrósł
na jałowej, twardej skale.
Nie opowiem prostej historii,
bez pochmurnych dni,
wiatru, chłodu i gradobicia.
W środku zimy, nie zabiorę
nas do zielonego gaju.
Nie jestem czarodziejem,
ale czarnym atramentem.
Przeniknie cię mój wiersz.
30 styczeń 2022
(z dedykacją dla J. W.)
Nim słońce wstanie, kochać
będziemy się wierszem.
Skruszony lód zasili
kolory młodych kwiatów.
Wiatr będzie mniej słony,
deszcz twardy, a pocałunek
aksamitny, z akcentem mięty.
Zamkniemy okna i drzwi,
okryjemy się nutą jaśminu,
sandału i czarnego opium,
by w ciszy, w sobie śnić.
Nim słońce wstanie, kochać
będziemy się wierszem.
Kropla po kropli - mieszając
figlarne temperamenty.
Wino przeniknie w krew,
drżenie ustąpi bajce,
a morał napisze się sam.
21 styczeń 2022
Bałtyk o wschodzie, komenda,
marynarz gra…
Dwie wieże nabierają blasku.
Wróć. Nie pójdę dalej sam.
Poranek inny niż zawsze
- miejsce gołębi zajęły
skrzeczące mewy.
A w tle długo wyczekiwany
nieśmiały i nieco pogubiony
uśmiech pod kapturem.
Prawdziwe usta i ich smak.
Bałtyk o wschodzie, słowa,
dłoń przepleciona z dłonią.
Jachty wyczekujące wiosny.
Dwa odległe życiorysy,
stające się jedną opowieścią.
Zimno, deszcz i tawerna
pozwoliły w końcu usiąść,
by spokojnie zrozumieć,
że to się dzieje naprawdę.
Mimo że nie do końca
jesteśmy wstanie to ogarnąć,
zrozumieć dlaczego teraz,
czemu my, i właśnie tak.
05 styczeń 2022
